Ontwikkel een militaire mindset
27 juli 2022 
11 min. leestijd

Ontwikkel een militaire mindset

Hoe bereik je de juiste mindset voor Defensie?

Van harte welkom bij mijn vierde blog! We zijn inmiddels wat verder beland in de reis naar het worden van een militair. In de vorige blog hebben we het over het lichaam gehad, vandaag gaan we het hebben over mindset, dus: wat speelt zich allemaal af in dat bolletje van je, of zoals ik zelf altijd gekscherend zeg: wat speelt zich af in dat kabouterbrein van je? :)

Wie ben jij en hoe gedraag jij je? Ook hier moet Defensie een beeld van krijgen. Veel mensen vinden het mindset gedeelte van de keuring erg uitdagend. Ze willen vaak horen welke mindset zij moeten hebben en hoe zij zich moeten gedragen, en dan “doen ze dit wel even”. 

Dat is natuurlijk niet hoe het werkt. Het gaat erom dat jij echt laat zien wie jij bent en hoe jij op bepaalde situaties reageert. De psychologische keuring is niet per se bepalend, maar geeft wel een indruk van hoe jij in de wedstrijd zit om de keuring succesvol te doorlopen, zodat je aan de opleiding kunt beginnen. 

Ben je vormbaar en ben je in staat om te luisteren en voorbeelden te krijgen, om zo je gedrag aan te passen en mee te gaan in een bepaalde verandering? In Defensiefit Podcast aflevering 4 help ik jou met deze vragen, vertel ik je over mijn eigen ervaringen en neem ik jou mee in dit gedeelte van de reis!

WAT IS EEN MINDSET?

Het eerste waar ik het graag over wil hebben is: wat is een mindset en wat is de juiste mindset? Het is niet per se zo dat er één juiste mindset is. Wat men van jou wil weten is bijvoorbeeld, hoe denk jij over bepaalde onderwerpen? Hoe ga jij om met moeilijke omstandigheden? Wat was voor jou een moeilijk moment en hoe heb je dit overwonnen? Het is heel mooi als je alvast over dat soort vragen nadenkt voordat je aan de keuring begint, zodat jij duidelijk en helder kan vertellen hoe je over bepaalde dingen denkt.

Ik was niet zo bekend met zelfreflectie en vragen als: hoe ga je om met boosheid of verdriet? Is er weleens iemand in jouw omgeving overleden en hoe ging je hiermee om? Als jou iets overkomt, hoe ga je hier dan mee om? Ben je in staat om bepaalde emoties op te bouwen, en om deze vervolgens weer af te bouwen en kun je hier dan op reflecteren? 

Ga je vervolgens verder met waar je mee bezig was of blijf je hangen in het verleden? Dit is een hele interessante manier om te kijken hoe jij in de wedstrijd zit. Wat zijn mijn gedachten en wat is mijn mindset?

Nog heel even over mindset: ik zeg zelf altijd dat mindset ingaat op jouw gedachten. Jouw mindset is bijvoorbeeld: ik ga deze test halen en ik weet dat ik het kan. Dat is een positieve mindset, waarin je naar een uitgangspunt streeft. Dat is heel interessant om zo te bekijken, want als je jezelf bepaalde situaties voorstelt en hierbij denkt dat je het niet kan, dan is dit ook een mindset, maar deze mindset gaat jou niet echt vooruithelpen. Zie dit als stap één. 

Stap twee is om te zeggen: dit kan ik nog niet, dat biedt al de potentie. Je kunt het nu nog niet, maar je zal dit uiteindelijk wel gaan halen. De kracht van 'nog', noem ik dat: ik kan het nog niet. 

Stap drie is om te zeggen: ik kan het bijna. Dit is een mooie transitie naar een positieve mindset, want je bent ergens naartoe aan het bewegen. Die eerste twee stappen zijn gericht op wat je nog niet kan, daarna stap je over naar: ik kan het bijna. 

De vierde en laatste stap is om te zeggen: ik kan het, ik kan dit goed, ik ga dit goed doen. Het doorlopen deze ladder van vier mindsets in bepaalde situaties, zal veel opheldering over jezelf geven. Sta je onderaan de ladder, of sta je al aan de bovenkant van de ladder en trek je jezelf positief omhoog naar hetgeen wat je wilt bereiken? Leg de focus op wat je wilt bereiken. Dit zal een interessant verschil maken.

WEES GEEN ONGEVOELIGE RAMBO

Wat vervolgens interessant is, is wat je kan of moet delen over je gevoelens. Sommige mensen vinden het heel lastig om het over gevoelens te hebben. Wat ik altijd aan deze mensen vraag is: ben jij de ongevoelige Rambo, de man die alles vernietigd en kapotschiet zonder iets te vragen, om dan vervolgens te zeggen dat hij de wereld heeft gered? 

Wees niet die ongevoelige Rambo

Maar laat zien dat je meer in huis hebt en je goed kunt inleven anderen. Zorg dat je contact kunt maken met andere mensen en dat je misschien zelfs gezamenlijk naar een bepaalde oplossing toe kunt bewegen. Als we het over leuke anekdotes hebben, vind ik de ongevoelige Rambo altijd een mooie anekdote hierin. 

Dit beeld kan soms opgebouwd worden door bepaalde films die je kijkt. Je hebt hierbij een script waarbij de filmmakers een figuur creëren en hier bepaalde karakteristieken en eigenschappen aan meegeven. Dit is vaak erg extreem. In mijn tijd, vroeger in de vorige eeuw, waren er heel veel van dat soort films, denk aan de film Rambo, met de zwaar getrainde militaire veteraan, of aan de film Rocky, met de boxer die nooit opgeeft, waarin je neergeslagen wordt en dan vanuit al die pijn en ellende weer opstaat en doorgaat… Of denk aan actiefilms met Arnold Schwarzenegger als grote bodybuilder, die op zijn manier iets weet te overwinnen, tot aan allerlei andere actiehelden die uitzonderlijke prestaties bereikten vanuit een bepaalde kracht en heldhaftigheid. 

Die films gaan over een bepaald individu die zich niet laat tegenhouden en ondanks enorme tegenslagen doorgaat en uiteindelijk overwint. Heel kort door de bocht, maar zo onthoud ik het altijd. Hoe is het voor iemand als alles tegen zit en je verschillende manieren hebt om iets te overwinnen? Dat is heel krachtig en die mindset daarin is heel mooi.

Waar het ook om gaat is dat je niet voorbijgaat aan al je gevoelens en aan de mensen om je heen, zeker binnen Defensie. Het zal ongetwijfeld zo zijn dat je veel voorbeelden naar voren kan halen over verschillen en overeenkomsten in bepaalde functies binnen Defensie, maar waar het voor mij altijd om gaat is dat je op een gegeven moment beseft dat iedere militair een teamspeler is. 

Een teamspeler die goed voor zichzelf kan zorgen zodat hij inzetbaar kan blijven, die begrip heeft en het besef heeft dat hij samen met andere mensen een team vormt. Dat je samen met dat team tot grotere prestaties kan komen. In het proces van militair worden word je hier ook in getraind, zodat je niet alleen maar op eigen kracht voor jezelf zorgt en de rest negeert, zoals die actieheld die het vaak allemaal maar alleen doet.

Je loopt samen met anderen de opleiding door, leert van elkaar en misschien kom je zelfs op een moment waarin jij anderen kan helpen met jouw kennis of vaardigheden. Dit zijn hele interessante elementen van het proces.

MIJN ERVARING MET DE PSYCHOLOGISCHE KEURING

Als jij in de burgermaatschappij zit en naar de keuring toegaat, kan dit heel spannend en indringend zijn. Misschien heb je nog nooit bewust nagedacht over jouw mindset. Misschien ben je al aan een studie begonnen en merk je dat je dit heel leuk vindt, maar toch eerst nog een baan wil vervullen bij Defensie. Wat is hier dan voor nodig? Misschien heb je al veel meegemaakt en ben je al wat ervaringen rijker? 

Als tiener was ik gewoon mijn ding aan het doen, met vrienden op pad om leuke dingen te doen. Ik was niet bewust omstandigheden aan het creëren of aan het nadenken over, als hier iets gebeurt, dan moet ik dit doen. Toen ik de keuring inging en hier voor het eerst over nadacht, hoorde ik van anderen die in hetzelfde proces zaten dat er ook een vraaggesprek was waarin je verhalen moest vertellen over voorbeelden van jouw gedrag. Hoe ging jij bijvoorbeeld om met een moeilijke situatie? Ben je weleens boos geweest en kun je hier eens wat over vertellen?

Ik ben altijd erg goed in mijn voorbereiding. Ik had allemaal verhalen bedacht in mijn hoofd, maar toen ik het voor het eerst hardop moest uitspreken, vond ik het ineens heel erg moeilijk om deze verhalen tegen iemand te vertellen. Ik was erg blij dat ik daar toen achter kwam, anders had ik daar stotterend op de keuring gezeten en zou de interviewer misschien denken dat ik mij niet goed had voorbereid. Door te oefenen met het hardop uitspreken van mijn verhalen wist ik dat het goed naar voren kwam. 

Ik zou dit ook zeker aan jou aanraden! Schrijf voor jezelf een aantal vragen op die te maken hebben met situaties waarbij je het moeilijk had, boos of verdrietig was of snel en correct moest handelen.

Wat ik mij nog goed kan herinneren is dat de psycholoog tijdens mijn keuring vroeg of ik mij kon herinneren of ik weleens een moeilijke, uitdagende situatie had meegemaakt. Mijn verhaal was dat ik ’s ochtends twee krantenwijken moest lopen voor twee verschillende distributeurs in éénzelfde wijk. De ene was voor De Telegraaf, de andere was voor Algemeen Dagblad, Volkskrant, Financieel Dagblad, Trouw en de Parool. 

Ik had twee verschillende lijstjes gekregen welke krant waar bezorgd moest worden, met de bijbehorende straatnamen en huisnummers. Dit was voor mij echt niet te combineren in de uitvoering. Ik zat op mijn fietsje en moest op lijst nummer één kijken voor de hele reeks van kranten en op lijst nummer twee voor alleen De Telegraaf. Ik moest dan onthouden welke krant ieder huisnummer had en ik kwam hier gewoon totaal niet uit. 

Ik was begonnen aan die wijk en dit was zo uitdagend, ik had gewoon echt het idee dat het me niet zou gaan lukken om op tijd alle kranten te kunnen bezorgen. Ik zat op de fiets en had de ene krant bezorgd, vervolgens moest ik dus weer helemaal terugfietsen omdat er een aantal huizen verder weer een ander krantje bezorgd moest worden. 

Het was toen zo dat ik iets voor vijf uur aan die wijk begon, en mijn missie was om voor zeven uur alle kranten bezorgd te hebben. Ik besloot een plan voor mezelf te maken: ik fiets naar huis en ik maak razendsnel op de computer een nieuwe lijst waarin ik beide lijsten samenvoeg in 1 overzicht. Ik heb een hele mooie keuze gemaakt en achteraf denk ik, wow, dat heb ik toen echt knap gedaan. Ik ben toen dus naar huis gefietst en heb tegen mezelf gezegd: ik pak 30 minuten om op de computer deze twee lijsten samen te voegen in Excel, dus ik ben al die straatnamen over gaan typen. Vervolgens ben ik alle huisnummers in gaan voeren en heb hier, passend bij iedere krant, een kleurtje aan toegevoegd. Ik heb hem uitgeprint, in een plastic insteekhoesje gedaan en ben direct teruggegaan om vervolgens alsnog op tijd alle kranten te bezorgen. Het was gelukt om in de resterende tijd alle kranten netjes te bezorgen!

De interviewer vond dat een heel mooi verhaal, omdat ik hiermee liet zien hoe ik met uitdagingen omging en in staat was om te handelen en vertrouwen had in het feit dat ik iets aan de situatie zou doen om hem te verbeteren. Ik dacht yes, ik heb mooie punten gescoord hier op de psychologische keuring. Ik weet nog dat ik aan het eind van het gesprek erg is de stress zat, omdat je voor je gevoel geen invloed hebt op de uitslag.

“Ga je hierna nog wat doen?”, vroeg de psycholoog aan het einde van het gesprek, terwijl hij zijn jas aan deed. “Ik ga met de trein naar huis”, antwoordde ik. We hadden daarvoor natuurlijk een heel gesprek gehad waarin ik vertelde dat ik standvastig kan zijn, maar me ook gemakkelijk aan anderen kan aanpassen en mee kan gaan met anderen. Ik dacht… hoort dit nog bij het gesprek of zijn we al klaar? 

“Oh, je gaat dus met de trein”, zei de psycholoog. “Ja”, antwoorde ik, “ik ga lopen vanaf de Kazerne in Amsterdam, langs het water en terug naar het treinstation.” Hij zei: “je kunt ook hier binnendoor. Je kunt het pontje nemen, dan ben je sneller.” Ik had voor mezelf vastgesteld dat ik zou gaan lopen en nog eens lekker zou gaan nadenken over alle gesprekken van de psychologische keuring. “Dat hoeft voor mij niet, want ik ga lopen. Dat had ik me al voorgenomen. Dat vind ik wel fijn.” 

Waarop de psycholoog antwoordde: “Ja, oké, maar met het pontje ben je sneller. Heb je dat weleens gedaan?” Achteraf kwam ik erachter dat ik hem gewoon had kunnen bedanken voor zijn oplossing, maar dat ik gewoon liever wilde wandelen, omdat ik dat fijner vond. Bedankt voor dit alternatief, maar mijn keuze is al gemaakt. Dit kwam er destijds niet echt lekker uit. Ik eindigde met iets van: “ik ga gewoon lopen, dan kan ik ook nog even rustig bellen en lekker alleen lopen.” Ik had hier niet over nagedacht en dat maakte me best wel onzeker. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk niet om wat iemand wil horen, maar gewoon om hoe je ergens instaat en welke keuze jij maakt en of je bij jouw standpunt blijft.

WEES OPEN, EERLIJK EN NIEUWSGIERIG

De laatste tip die ik wil meegeven is: wees open, eerlijk en nieuwsgierig in je eigen ontwikkeling, over jouw mindset en wat je deelt. Over wat je hebt meegemaakt en over jouw levenslessen. 

Een voorbeeldvraag is: kun je een voorbeeld geven waarin je leiding hebt gegeven? Toen ik op de middelbare school zat deed ik aan fitness. Ik trainde in de sportschool en kwam niet echt in aanraking met leidinggevende omstandigheden. Ik dacht van tevoren al na over wat ik moest antwoorden als die voorbeeldvraag voorbij zou komen. 

Ik gaf eigenlijk nooit leiding, dus ging ik in mijn voorbereiding situaties opzoeken waarin ik kon leidinggeven. Ik besloot om klassenmentor van een brugklas te worden, zodat ik de mensen kon begeleiden die net op school kwamen. Zo kon ik toch een soort van leidinggevende rol uitvoeren en beoefenen. 

Wat kon ik nog meer doen? Ik ben daarnaast ook een sportevenement gaan organiseren, waarbij we met een groepje mensen bepaalde trainingen gingen doen. Ik ging de mensen trainen, leidinggeven en aansturen, en bepaalde testjes bij hen uitvoeren. Dit was voor mij een leerzaam proces. Uiteindelijk kon ik hierdoor op de keuring een aantal verhalen vertellen, waarbij ik aangaf dat ik bewust de keuring wilde halen, militair wilde worden en een leidinggevende functie wilde uitoefenen en dat ik in de aanloop naar dit proces mijn gedrag volledig ben gaan aanpassen richting hetgeen waar ik naartoe wilde.

Dit vond men heel goed om te horen. Het is natuurlijk een fantastische manier om jezelf voor te bereiden: je zet jezelf in bepaalde situaties neer om zo bepaalde ervaringen en kwaliteiten op te doen. Neem dit dus vooral mee als tip! Kijk wat voor jou relevant is en ga hiermee aan de slag. De hamvraag is altijd: wat is jouw mindset? 

Bedenk jezelf: waar sta je nu? Hoe is dit voor jou? In hoeverre ben jij voorbereid op hetgeen dat komen gaat?

Bereid jij je ook voor op Defensie? Neem dan deel aan ons programma: 'Hoe word ik militair' om te voorkomen dat je voortijdig wordt afgekeurd en dat je niet voor verassingen komt te staan! Voor nu, bedankt voor het lezen en tot de volgende blog!

 

Reactie plaatsen