Militair worden: wat moet ik doen om militair te worden?
21 september 2022 
6 min. leestijd

Militair worden: wat moet ik doen om militair te worden?

Jouw laatste dagen voor jouw opkomst dag

Daar zijn we weer! Welkom bij aflevering 12. Dit is de laatste aflevering over de fase tussen het halen van de keuring en het starten met de opleiding van Defensie

In de afgelopen afleveringen hebben we al diverse topics besproken en ik ben benieuwd of je hier inspiratie uit hebt gehaald. Heeft het je aan het denken gezet? Met welke punten ben je aan de slag gegaan? Heb je daadwerkelijk actie genomen op basis van mijn bijdrage? 

Laat het weten in de reacties hier, of onder de video's van ons Youtube kanaal, want ik ben hier erg benieuwd naar!

In deze aflevering ga ik in op het punt waarop jouw oude omstandigheden, routines en omgeving merkbaar aan het vervagen zijn. Je klasgenoten hebben het over andere onderwerpen, kijken vooruit naar wat ze na hun vakantie voor werk of studie gaan doen… 

Je hebt je boeken ingeleverd, de eindgesprekken zijn gevoerd en het diploma is in ontvangst genomen, je nieuwe leven gaat beginnen… 

Het is leuk om dit contrast te zien, omdat dit ook het punt is waarop je echt voelt dat je aan iets nieuws gaat beginnen. Ik heb soms, met de mensen die ik begeleid heb binnen Defensiefit, meegemaakt dat mensen voorheen nog echt fysieke training in de gym deden, maar het steeds moeilijker vonden om hier echt aan vast te blijven houden als hun omgeving in elkaar stort. Zo is het als het ware, want alles is klaar, je zit af te wachten. 

Bouw dus echt aan je routines en gewoontes, blijf trainen, gezond eten, jezelf onderhouden. Hoe je dit nou precies doet vertel ik je in deze aflevering!

HET KOMT STEEDS DICHTERBIJ…

Wat ik zelf leuk vind is dat, met name wanneer mensen de start van de opleiding naderen, ze aan de ene kant een beetje beangstigd zijn: 

Holy Moses, het komt nu echt dichtbij. 

Aan de andere kant kan het hen enorm enthousiasmeren: je hebt er zin in en kijkt ernaar uit om aan de opleiding te beginnen. Dit moment is heel gaaf. Je begint vaak op het kleding uitrusting punt KPU in Soesterberg. Dit is een militaire locatie waar je je persoonlijke uitrusting uitgereikt krijgt.

Je loopt door een enorme loods heen als een soort modewinkel. Je trekt je camouflage jasje aan, even kijken of hij past. Er is keuze uit duizend verschillende paar sokken, rugtasjes, handschoenen, petjes, hoeden… je kunt het zo gek niet verzinnen. 

Sommige items zul je niet eens herkennen, maar dit leer je allemaal later wel. Aan het eind van zo’n dag heb je al je uitrusting ontvangen en, afhankelijk van de soort opleiding die je doet, moet je deze spullen inleveren in grote plunjezakken of één van die groene camouflagetassen, zodat dit voor jou klaarligt op de locatie van de opleiding. 

Soms mag je het mee naar huis nemen, zodat je al die tassen om je schoudertjes kunt hangen (als je met de bus bent gekomen wordt dat heel pittig). Je komt thuis. De mensen thuis zijn benieuwd wat je allemaal hebt meegekregen, dus je gooit alles nog eens uit die tassen om alles even rustig te bekijken… 

Holy Moses, wat heb ik allemaal voor spullen meegekregen? 

Wat gaaf dat ik dit ga doen, het komt steeds dichterbij… het is eigenlijk al tastbaar. Op een bepaalde dag, op een vastgelegd tijdstip moet je op een bepaalde locatie starten. Dat is een heel mooi moment, misschien zelfs wel een victory momentje: yes, ik heb het gedaan! Studie afgerond, klaar met werken, collega’s en vrienden gedag gezegd… geen losse eindjes meer, alleen de bouwblokken die je nodig hebt om te beginnen aan jouw nieuwe leven. 

Als jij zover bent en in deze fase zit, laat in de reacties dan zeker even weten of jij dit ook zo ervaren hebt. Controleer wel even of alles goed werkt qua spullen en of alles heel en compleet is. Je krijgt vaak schoenen mee, zorg dat je deze al even inloopt zodat je op de eerste dagen van je opleiding niet direct al pijn aan je poten hebt omdat je je schoenen nog nooit aan hebt gehad.

Een grappig voorbeeld uit mijn tijd: ik had voor de Officiersopleiding van Korps Mariniers een badjas nodig. Ik weet nog goed dat ik hiervoor speciaal een badjas had gekocht en dat ik echt niet snapte waarvoor ik deze nodig had. In mijn huidige leven had ik zo’n ding nog nooit gebruikt… 

Later in de opleiding gebruikte je hem dus om netjes vanuit je kamer naar het toiletgebouw te lopen. Hier kon je de badjas aan een haakje hangen en dan kon je even netjes wassen, knippen en scheren. Daarna deed je de badjas weer aan en ging je terug naar je slaapplek. Dat was dus heel grappig om te zien. Wat je nu nog niet kent, gaat later allemaal een plekje krijgen, dus heb hier vertrouwen in. Uiteindelijk komt het wel goed.

LEVER JE KAMERTJE NETJES OP

Tot slot lever je, zoals wij dat vroeger ook weleens noemden, 'je kamertje op'. Je kamer is stofvrij, opgeruimd, je vuile was zit in de wasmand en je levert je kamertje schoon op. Je bent klaar om te vertrekken. Je meldt jezelf aan op de kazerne. Ik moest naar Den Helder om mij te melden op het Koninklijk Instituut voor de Marine. Daar was de start van de Officiersopleiding voor alle Marineofficieren met alle specialisaties die bij het krijgsmachtdeel Marine hun opleiding gingen starten. 

Daar was eerst een gezamenlijke start, daarna werd pas onderscheid gemaakt voor bijvoorbeeld Korps Mariniers. Ik stapte ’s ochtends op de trein met al mijn tassen en naarmate de trein verder reed, stapten daar steeds meer jonge mensen in met grote tassen. Toen de trein vlakbij Alkmaar reed was de trein dus echt helemaal vol met mensen die ook aan de opleiding gingen beginnen. Dat was zo leuk om te ervaren. Je bent niet alleen.

In je oude omgeving ben je voortdurend de enige en nu zit je ineens in een trein met een hele volksstam aan mensen die net als ik dezelfde militaire tassen bij zich hebben en dezelfde reis gingen maken. Ik had meteen al mooie gesprekken en kwam erachter dat zij precies hetzelfde hadden meegemaakt in de voorbereiding. Dat was dus echt lachen, gieren, brullen. Dan begint de opleiding natuurlijk al stiekem een beetje. 

Op een gegeven moment komt de trein aan op het laatste station en stap je in een militaire truck en dan gaat de show beginnen.

TIPS AAN MIJN JONGERE IK

Als ik mijn jongere ik nu tips zou mogen geven over deze fase, wat voor tips zouden dit dan zijn? Ik heb in mijn tienerjaren mijn ‘broken body’ genezen naar een goed geoliede machine. Werken aan mijn zwakheden, enkels sterker maken, hardlopen, spelen met de hartslag, kijken wat mijn longen aankonden, bronchitis overwinnen. Die mindset en aanpak had ik al geleerd. 

Vanaf mijn 15e tot mijn 18e ben ik consistent gaan trainen. 

In het begin trainde ik vier of vijf keer per week anderhalf uur. Ik werkte hierbij aan mijn houding, zodat ik een goede range of motion had en bewust werd van hoe belastbaar mijn lijf was. Ik zou als tip aan mijzelf meegeven dat je spieren, gewrichten en pezen goed in balans moeten zijn zodat het goed werkt. Destijds had ik voorkeur voor het trainen van mijn bovenlichaam. Dat was lonend, je trok een shirtje aan en zag er gespierder uit, men kon zien dat je atletisch was, maar wat zeker niet vergeten moet worden is dat je je volledige lichaam getraind wil hebben. 

Ook je onderlichaam moet goed belastbaar zijn en je conditie moet sterk, stabiel en betrouwbaar zijn. Het is niet de bedoeling om jezelf over de top te jagen. Je moet gestaag aan een fundament bouwen en je lichaam in zijn geheel trainen en leren herstellen. Als tiener wil je dit natuurlijk niet horen: je wilt iets doen en resultaat zien. 

Ik vertel je: als je vier weken lang, drie á vier keer per week constant traint, zul je 'ineens' de resultaten gaan zien. Herhaal dit nog vier weken en combineer dit met goed eten, herstellen en herhalen. En de mensen die wat verder van je afstaan zullen nu ook verandering gaan zien. Zeker als je jong bent, kun je enorm snel groeien en herstellen van je trainingen. Probeer ook een klein beetje te spiegelen: hoe zou het over een jaar zijn als je constant blijft trainen? Beproef dit ook. 

Houd je work-outs bij en schrijf je resultaten op. Kijk achteraf wat jouw uitgangspunten zijn geweest en wat je daadwerkelijke resultaten zijn na elke 4 weken en na elk kwartaal (3 maanden).

De opdracht waar ik deze blog mee wil afsluiten is: 

kijk naar waar je nu staat en naar waar jij over 5 of 10 jaar wilt staan. 

Wat verwacht je? Wat voor tips zou je jezelf dan kunnen geven? Als je vooruitdenkt in de toekomst, waar wil je dan daartoe? Laat het weten in de reacties. Voor nu, bedankt voor het lezen en luisteren en tot de volgende aflevering!

Reactie plaatsen